2011 zal de annalen ingaan als het jaar waarin ik, voor het eerst sedert ik tanden heb, geen kastanjes heb gegeten. Nochtans kijk ik daar elk jaar opnieuw geweldig naar uit. Dit jaar was ik helaas te laat. Of de kastanjes te vroeg, dat kan ook.
Verder was 2011 een jaar dat, toch op persoonlijk vlak, alras grotendeels uit mijn geheugen zal verdwijnen. Het leek in velerlei opzichten een doorslagje van 2010, ook al niet zo’n vermeldenswaardige 365 dagen. Ik at, dronk, kakte, badderde, tuinierde, wandelde, las, lachte, beluisterde muziek, computerde en sliep weliswaar dat het een lieve lust was, maar maakte daarmee geen uitzonderlijke statements. Ook vertrouwd: ik deed een rookstoppoging, ging niet op reis, gaf noodgedwongen handenvol geld uit, martelde mijn aftandse auto overmatig, negeerde veelvuldig de televisie, bezocht op zeer geregelde basis mijn ouwelui, koesterde mijn vrienden, reinigde mijn derrière met Scottex, hield mijn huisdieren in leven en schoor me met een Gillette Mach 3. Niks nieuws onder de zon, kortom.
En toch waren er uitgesproken subjectieve hoogte- en dieptepunten.
De 28e juni zal ik bijvoorbeeld niet licht vergeten. Na lange tijd gevangene van haar eigen huis te zijn geweest, kon mijn moeder eindelijk weer de tuin in. De zon! De buitenlucht! En vooral: de overweldigende fonkeling in haar ogen waardoor zowel mijn als haar gemoed volschoot. Ik ben, zelfs een half jaar later, nog steeds verdomde fier op wat mijn maat en ik daar hebben verwezenlijkt en beschouw het als het persoonlijke orgelpunt van 2011. Dat ik dan weer geen enkele kastanje wist te bemachtigen, was de uitgesproken anticlimax van het afgelopen jaar, dat spreekt.
Aangezien ik evenzeer behoor tot het selecte clubje BV’s (*) mag het dan ook geen verwondering wekken dat ik 2011 verder uitdiep middels de u ongetwijfeld gekende eindejaarsvraagjes die heden weer opmars maken. Gaat ie:
Wat vindt u de belangrijkste gebeurtenis, evolutie of trend van het voorbije jaar?
Op internationaal vlak zullen de zeebeving en de daaropvolgende kernramp van Fukushima lang nazinderen. Ook: de Duitse oprukking verontrust me; waar blijft Angela Merkels snorretje?
Nationaal: de grap die België heet. Evenzeer: de klimmende Kerstmannen zijn zo goed als wijlen maar werden vervangen door blauwverlichte sparren.
Trend: iedereen die ik ken begon zijn keuken in het felgroen te schilderen waardoor ik al achterhaald was nog voor ik mijn reeds lang aangekochte verfpotten kon openen.
Wat vindt u het beste en wat het slechtste radio- en/of tv-programma van 2011?
2011 was opnieuw een rijk Duyster-jaar. Leve Ayco en Eppo. En bij uitbreiding: leve Music For life tijdens de lange autoritten. Slechtst: quasi alles van Radio 2, MNM en Q-Music. Guilty pleasure: radio Nostalgie.
Op televisioneel gebied genoot/geniet ik vooral van Red Sonja, Rang 1, De Patat, God en klein Pierke en Around the world in 80 gardens. Opmerkelijk en niet onplezant: de niet te stuiten opmars van Evelien Bosmans. Verder is er weinig dat me aan het scherm kluister(de)(t), behalve aanstaande vrijdag: de eerste van helaas slechts drie nieuwe afleveringen van Absolutely Fabulous op Canvas. Aanrader van jewelste!
Wat vindt u het beste boek, de beste film, het beste toneelstuk/concert en de beste cd van 2011?
Het is lichtelijk mensonterend, maar ik las geen enkel nieuw boek, heb niet één bioscoop vanbinnen gezien en woonde welgeteld nul concerten bij. Ik heb evenmin mijn cd-collectie verrijkt (de als geschenk verkregen cd’s even buiten beschouwing gelaten). 2011 is by far mijn zieligste culturele jaar tot nog toe, vrees ik.
Wie wenst u wat toe voor 2012 (ten goede of ten kwade)?
Ik wens het jaar 2012 weer échte seizoenen toe en veel van mijn buren eindelijk eens een goede smaak qua kerstversiering. Het lijkt hier momenteel wel Rue du Kitsch.
Ook hoop ik dat tal van bloggers hun tweede adem mogen vinden en dat Facebook, Twitter en consorten daadwerkelijk hypes bleken.
Alle tuinbezitters met diepgroene verlangens wens ik twee linkerhanden doch wel een gedegen tuinman toe (hebdem?).
Aan zij die ik liefheb, waardeer en apprecieer: break a leg in 2012, zij het vanzelfsprekend allerminst letterlijk.
En u?
(*) Bloggende Veertiger
Red sonja is inderdaad best te genieten, zeker wanneer ze weer op de trillende wasmachine hangt.
Beste wensen voor jou en je familie. Nog veel blogplezier.
Ook de beste wensen voor u Menck!
Ook voor mij was 2011 een doorslag van 2010, mits hier en daar een uitschieter. Het zou te saai zijn, anders. Toch mag 2012 weer zo iets zijn. Ik ben best gelukkig zo.
Ik wens voor jou en je geliefden veel werk (toch ?), goede gezondheid en heel veel liefde & geluk !
Verdekke! Jij doet wat ik van plan was maar niet deed. Die eindejaarsvraagjes uit Denumo eens zelf invullen en de blogosfeer inschieten. Mag ik het alsnog pikken van je, Menck?
Pik maar, Margo, want het idee om die vraagjes op mijn blog te plaatsen haalde ik trouwens bij Middernachtsdromer.
Ook van mij de beste wensen!
En het voorbije jaar… naja… ben ik terug in gang geschoten en dus kan het volgende alleen maar beter worden!
Hallo Menck, Ook het allerbeste gewenst aan jou en je naasten. Btw: heb je die muziek al gevonden (zie mijn reactie op Menck) ?
Helaas (of net niet?), heb ik geen twee linkerhanden en werk ik zelf al graag eens in de tuin… desalniettemin wens ik je en je dame een fantastisch 2012 !
Ieder jaar dat gewoon in contentement mag verlopen is een gewonnen jaar!
[...] ook ik, want net als Menck ben ik ook een BV(*), dus heb ik ook het recht om mijn beknopte mening te verkondigen. ‘t Is [...]
Nochtans, die kastanjes waren bijzonder dit jaar. Wij gingen er op 3 oktober rapen. De kinderen liepen rond in short en topjes. Kastanjes rapen bij 26° (of iets in die buurt). Dat was een gekke ervaring.
Van mij had je ook nog wensen tegoed, Menck. Een fijn, gezond en groen 2012! En wat die 2de bloggersadem betreft: nog vóór jouw wens mijn oog kon bereiken, is hij al uitgekomen want het bloed is weer gaan kruipen. Affodil is terug!