Tegen een fijn initiatief zeg ik zelden nee. AnneTanne, een blogster wier vingers al sinds mensenheugenis de kleur van vers gras hebben aangenomen, lanceerde alhier een oproep waar ik dientengevolge dan ook met graagte op inga.
Neem een jaar lang, aan het begin van elke maand, één of meer foto’s van uw tuin vanuit dezelfde hoek.
Mooi, want op die manier zal ik gedurende twaalf maanden de veranderingen mijner flora kunnen documenteren en die met u delen. Zulks wordt nog eens een hele klus, aangezien de tuin zich rondom de woning situeert en opgedeeld is in zogenoemde ‘kamers’. Eén generaal beeld volstaat deswege niet, wat maakt dat ik u meeneem op een virtuele wandeling aan de hand van een stuk of wat prenten.
Trek uw jas aan en volg me; ik leid u vandaag doorheen de januarilochting.
Zo veel groenblijvende planten! (hetgeen ook mijn betrachting is)
Mijn voorkeur gaat nog steeds naar foto vier; de erker, het terras met de begroeiing daaromheen. Het is zelfs nu een heel knus plekje.
Die winterse clematissen, zien we die het duidelijkst rechts op foto drie, boven de bloeiende schoenlappers? Vergeef het me moest ik daar een flater begaan.
‘t Zijn geen detailfoto’s, dus ik begrijp je vergissing: het betreft hier een (winter)bloeiende Viburnum tinus.
Wat een weelde!
En vanop de foto ziet ook voor mij het plekje op foto vier er het aller-aantrekkelijkst uit!
Het is er vooral heerlijk toeven in de zomer wegens zuidgericht.
Mooi, met veel structuur en veel groen. Zo wil ik het bij ons op termijn ook. Behalve de buxus daar ben ik niet voor
Die buxus draagt vooral de winterstructuur, iets wat ik toch niet geheel onbelangrijk vind. Je kunt hiertoe uiteraard ook kiezen voor andere groenblijvers, zoals taxus of euonymus, maar buxus vind ik persoonlijk de makkelijkste soort.
Echt meegenoten van de wandeling, wat een zalige tuin! veel onderhoud denk ik, maar voor iemand met ‘groene’ vingers geen last maar lust!
Het scheren van de diverse hagen vergt het meeste onderhoud. Daarnaast doe ik een grote ‘opkuis’ in het voorjaar and that’s about it. De rest is reguliere verzorging, zoals bemesten en begieten. Valt al bij al redelijk mee, dus.
Wooooooooooooooooooooooooow! Wat kan ik hondsjaloers en doodongelukkig worden van zo’n mooie tuinen, in vergelijking tot onze open vlakte! (die niet vlak is, maar kom, wel kaal). Sjongejongejonge! En Annetanne krijgt foto 4 niet, want dat plekje had ik al gereserveerd, nem!
Is dat trouwens een tuinwerk-ruimte, of eerder een kopjes-thee-plaats?
O, en hier word ik dan weer gelukkig van, van mooie zinnen als deze: “AnneTanne, een blogster wier vingers al sinds mensenheugenis de kleur van vers gras hebben aangenomen”.
Het plekje op foto 4 is bovenal een kopjes-thee-plaats. Het is een met trellis afgeboord bangkiraiterras. Op de pergolastructuur groeit blauweregen.
Te onzent staat het te boek als ‘het zonneterras’ wegens zuidgericht. Foto 9 toont dan weer het schaduwterras dat vanaf het voorjaar helemaal overdekt wordt door Aristolochia durior (Duitse Pijp) en de witbloeiende klimroos Rosa Filipes ‘Kiftsgate’.
By the way: toffe, enthousiaste reactie, mevrouw Onderdeappelboom.
Bon, deze blog lezen was dus geen goeie zet, want de jaloezie kruipt tot in mijn tenen… Mooie tuin Menck ! Echt prachtig, zowel de fotogenieke rondleiding als de tuin itself.
Ik kijk al uit naar de bloeimaanden.
Fot 5 en 6 zijn mijn favorieten. Dat gangetje zou ik dagelijks op en naar wandelen denk ik. En die wastobbe is een zeer mooi “detail”.
Chapeau man. Echt.
Dankjewel, Bentenge. Er zitten inderdaad menig jaartje werk en pakken enthousiasme in deze tuin.
Dat gangpad is een centrale as die rechtstreeks het zuidelijke met het noordelijke tuingedeelte verbindt. Het wordt bovenal gebezigd door ons kattenkwartet dat er geregeld een sprintje trekt achter een zoveelste prooi.
Ik hoop dat je al je staanplaatsjes gemarkeerd hebt.
Als je rond bent (na een jaar) zou ik ze allemaal wel eens achter elkaar willen zien.
Ik heb genummerde amsterdammertjes geplaatst op mijn staanplaatsen.
In december 2012 pleur ik een videoreportage van de ganse tuinevolutie op deze blog, oké?
Inderdaad heel mooie en gezellige tuin. Die schoenlappersplant staat daar gewoon al in bloei!?
En wat zit er daar in dat kooitje?
Kijk al uit naar de volgende!
Yep, de schoenlappersplant bloeit al. Al anderhalve week, zelfs. De zachte winter zal er wel voor veel tussenzitten.
In de kleine volière zitten al vele jaren valkparkieten. Ze zijn in gevangenschap gekweekt en gedijen er prima, zelfs bij strenge vorst.
Wat een mooie virtuele wandeling door een spannende tuin!
En een prachtig voorbeeld van een duidelijke structuur waarbinnen planten ook wild mogen zijn. En dat laantje met die knotwilgen (toch?)… en dat dwaalpaadje van foto 10…
Dit worden de komende maanden steeds weer paradijselijke foto’s om hier te bekijken.
Langs dat tuinpad bevinden zich bolacacia’s (Robinia pseudoacacia ‘Umbraculifera’). Hun winterse tooi heeft inderdaad wat weg van knotwilgen.
Wat een prachtige wandeling ! Zo heb ik ze het liefst : vanuit mijn computerstoel.
Ik kijk al uit naar de volgende reeks.
Afspraak in februari.
Toen ik in die houten tuinzetel (zie foto 9) lag zag uwe lochting er heel anders en vooral groener en gekleurder uit. Ik voorspel dus maandelijks een groener en kleurrijker wordende blog alhier.
Margo en haar glazen bol: dat kan niet misgaan.
prachtig! zelfs in de winter!
wat zal het dan worden in de lente en zomer!
ik kijk er naar uit!
Altijd welkom om het ook eens ‘live’ mee te maken, Zeezicht!
ok, ik loop duidelijk weer eeuwen achter. Foto’s van mijn ‘tuin’ ga ik niet posten, ge zult snel zelf met eigen ogen zien waarom. Chaos. Ik zie iets, vind het mooi en duw het in de grond. Wat, ik weet het, niet slim is.
Wel een zeer leuk idee, deze reeks. Ik kijk ook al uit naar het vervolg. Ik heb wel in elk seizoen graag iets wat bloeit, maar zo ver ben ik nog niet.
Ik herken het nog
Ik vrees echt dat het druk zal worden op foto 4 … maar ik nestel me met graagte tussen AnneTanne en mevrouw Onderdeappelboom in. Ik zal de thee meebrengen – Lapsang souchong, Keemun of toch maar ne Groene met munt? Ga jij dan om de koekjes?
Daarom kom ik graag terug naar deze Blog.
En dan zal ik proberen niet te gluren naar de groene vingers van AnneTanne. Trouwens – kei-jaloers op die mooie zin
… En heb ik al vermeld dat ik je tuin ook fantastisch vind?
[...] mijn tuin betreft: vorige maand presenteerde ik u in bovenstaand kader nog deze fotoreeks. Maar begin februari is er echter te weinig veranderd om u reeds significante verschillen voor te [...]
Een ferm idee! Ik voel er wel wat voor om dat ook te doen, al vrees ik dat dat zeker dit jaar voor niet veel toonbaars gaat zorgen wegens geplande heraanleg van sommige delen. Maar als docu-materiaal is dat dan ook weer leuk voor later, als we (nog) oud(er) zijn…